دوست خوبم وقتی که نیاز داری تا با کسی در دل کنی ، تنها با یاد خداوند روحت را تطهیر کن ، آنگاه به ندای وجودت گوش کن ، چه می شنوی ؟ می توانی صداهایی که دیگران قادر به شنیدن آن نیستند را بشنوی و آنچه را که همه نمی توانند حس کنند را با همه وجود دریابی .

اگر چه خداوند را نمی توانی با چشمهایت ببینی ، اما با عمق وجودت قادر هستی تا صدای او را در طپشهای قلب بشنوی . بگذار ایمان و اعتقاد به خداوند در سختی ها یاور تو باشد و قلب خودت را به جای دلتنگی و غصه با عشق به خدا پر کن . به او عشق بورز و قدم در راه ایمان بگذار ، به او به عنوان راهنمایی عادل اطمینان کن . سجده کن و به راز ونیاز مشغول شو ، قطعاً احساس نزدیکی بیشتری به خداوند خواهی کرد و طفل درونت آرام خواهد شد .گناهان آدمی را از ادامه مسیر متوقف می سازد . همین حالا خودت را از دست آنها خلاص کن و مزرعه دلت را وجین کن . دل خانه خداست ، هیچ وقت آن را به شیطان اجاره اش نده ، همیشه جوری زندگی کن که گویی آخرین روز زندگی تو است !

به راحتی می توان اشتباه کرد ، ولی به سختی می شود از آن اشتباه درس گرفت

دنبال نگاه نرو ، چون می توانند گولت بزنند

کسی باش که باعث بشه لبخند بزنی ، چون با یک لبخند می شه یه روز تیره رو روشن کرد

برای درست فکر کردن ، باید اول دل را از کینه و بدی پاک کنی

به راستی  حقیقت زندگی چیست ؟ بودن و زیستن و حضور ما در جریان زندگی و عبور ثانیه ها و لحظه ها برای چیست ؟

آیا زندگی عبور لحظه هاست ، تا در روزمرگی و تکرار غرق شویم و به کنه  ((حقیقت زندگی )) پی نبریم ؟ اما نه زندگی خیلی زیباست اگر در جریان زیبای عشق در اقیانوس مواج دلهای ما که جایگاه خداست وجود داشته باشد روح ما بخشی از حقیقت ملکوت  و روح الهی است که به صورت اجزاء در انسانها سرازیر شده است که باید روحانیت اصیل را بشناسیم و دریابیم که چون روح ما بخشی از جریان روح الهی است همه ما ودیعه ای از عشق و وحدانیت خدایی را در وجود ، هستی وقلب خود داریم و به همین دلیل چون نفس انسانها  نفس خدایی است پس باید همه انسانها را دوست داشت که در هر کالبد جریان عشق الهی وجود دارد که باید این جریان پاک بروز کند و به اصالت آن پی ببریم . این جریان می تواند موجی از صفا ، صمیمت و دوستی را در جامعه ایجاد کند . موج زیبایی  که عطر دل انگیز آن می تواند صفا را به ارمغان آورد . اگر این اصالت از درون لایه های خود ساخته و گناه و مصیت رخ بنماید و گرد غبار گذر زمان در زندگی از آن زدوده شود . اگر خورشید عشق الهی در وجودمان و جامعه نور افشانی کند گرمای آن می تواند پیام آور خوبیها ، اصالت ها و عشق باشد .

آن حس غریبی که در دل ما چون فرمانروای عشق از مسند دل بر مملکت هستی و وجود حکمفرمایی می کند می تواند اختیار زمان و مکان را به دست گیرد و گفتیم که عقل فرمانروای است که در احکام عقلی ما را یاری می کند اما دل فرمانروای عشق است که فرمان به خوبی معرفت و صفا می دهد دل ، وسعتی دارد که می تواند بر خوبیها حکومت کند اما آیا این فرمانروای روح و روان در وجود ما در جایگاه خود قرار دارد ؟

همین دل که اقیانوس عشق و صفاست وقدرت آن آنقدر زیاد است که می تواند بر دلهای دیگر حکومت کند . دل اگر جایگاه حق باشد یک عشق بی پایان در لحظه لحظه زندگی ایجاد می کند که می تواند با امواج خود در دلها نفوذ کند که عبادت ، اصالت و صفایی که در وجودتان هست از دل سر چشمه می گیرد .

این دل اگر لبریز از عشق الهی بود ، اگر متصل به اقیانوس بیکران معنویت حق شد و اگر خدایی شد آنگاه صحنه هایی زیبا از مودت و دوستی را در زندگی به نمایش می گذارد که کارگردان این صحنه ها دل است و صفای زندگی به این صحنه هایی است که انسان قادر است آنها را به وجود آورد .

زدودن گرد یتیمی از چهره یتیم ، انفاق ، ایثار و گذشت همه وهمه فرمان دلی است که عشق بر آن حکومت می کند . این صاعقه عشق که در دنیای تاریک معنوی می تواند روشنایی را ایجاد کند که برق این صاعقه ، دلهایی را نیز دگرگون می کند . آری ما می توانیم چون انسان هستیم وظیفه حق در زمین ، وظیفه نایب و جانشینی است که این قدرت و اختیار را دارد که جریان های الهی را در زمین ایجاد کند و حکمت و عظمت آفرینش انسان به این حقیقت زیبایی است که انسان به عنوان جانشین حق می تواند آن را محقق سازد . اگر به این باور برسیم که ما خلیفه حق در روی زمین هستیم وبه قدرت معنوی و روحی خود واقف شویم می توانیم این حقیقت زیبا را در زندگی عینیت بخشیم اما آیا به خود در زمین پی برده ایم ؟

عینیت بخشیدن به نیات و اهداف و ظهور و بروز آنها عشقی می خواهد که از اتصال روحانیت انسان به منبع وحی سرچشمه می گیرد که خداوند این راه را برای ما باز گذاشته است ، می توانیم با ظرفیتی که داریم این حقیقت را تجربه کنیم که خواستن ما شرط است ، آماده کردن توانایی های خود که این عینیت را لمس کنیم .حال دیگر می توانیم هر مسیر ناهموار را نیز در زندگی بپیماییم چرا که او با ماست و همراه ما که این موقعیت رانیز برای ما فراهم کرده است .

پس هدف را با آموختن عقل وعشق انتخاب کن ، گامها را استوار و دل را به حقیقت هستی متصل کن تا او را پیدا کنی و به هدف واقعی در زندگی دست یابی تا در روز رستاخیز در برابر حقانیت وحی سربلند باشیم .

زندگی انسان مانند شبنمی است

 که

از برگ گلی می لغزد و فرو

می چکد